AnastasisMaraslis.com

Η παρουσίαση του νέου περιζήτητου βιβλίου του συγγραφέα Αναστάση Μαρασλή, το ανατρεπτικό και αποκαλυπτικό μυθιστόρημα Ο κύκλος του Πάθους και στον Palmografo

palmografos)

Η παρουσίαση του best seller λύκος ή πρόβατο; στην εκπομπή Zougla, από το τηλεοπτικό κανάλι ALTER, και τον γνωστό δημοσιογράφο Μάκη Τριανταφυλλόπουλο’. Και την φωτογραφία

ZOUGLA_ LYKOS_ TRIANDAFYLLOPOULOS)

Η παρουσίαση του βιβλίου η σιωπή των ανδρών στο EXTRA CHANNEL με την παρουσιάστρια Δήμητρα Γιώτη.

GIOTH_SIOPI

Η παρουσίαση του best seller λύκος ή πρόβατο; στον Palmografos

palmografos

 Η παρουσίαση του μυθιστορήματος ‘Ο κύκλος του Πάθους’ του συγγραφέα Αναστάση Μαρασλής, ανάμεσα στις προτάσεις του LIFO με τίτλο:  

lifofblogo

ΠΑΝΕΛ ΟΜΙΛΗΤΩΝ_ΜΑΡΙΑ ΤΣΑΡΟΥΧΑ_ΧΡΥΣΑ ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ_Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΜΑΡΑΣΛΗΣ_και ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ (1)

Μαρία Τσαρούχα- Ηθοποιός – Σκηνοθέτης- Ιδρύτρια της σχολής Perceptual Acting – Ο Συγγραφέας Αναστάσης Μαρασλής – Χρύσα Σαραντοπούλου – Δημοσιογράφος – Οικονομολόγος – Σταύρος Γαλανάκης – Ναυτιλιακός επιχειρηματίας – Στιχουργός.

PANEL STAVROS GALANAKIS
anagnostews

Ο συγγραφέας μαζί με δυο αγαπημένους φίλους αναγνώστες

tsarouhas k_maria aam - Copy (1)

Ο συγγραφέας μαζί με τον γνωστό δημοσιογράφο και συγγραφέα Κώστα Τσαρούχα και την κόρη του Μαρία Τσαρούχα – Ηθοποιός-Σκηνοθέτης- Ιδρύτρια της σχολής Perceptual Acting

TSAROUHAS 2

Ο έγκριτος δημοσιογράφος και συγγραφέας κος Κώστας Τσαρούχας κάνει μια ερώτηση στον συγγραφέα του βιβλίου ‘Ο κύκλος του Πάθους’ Αναστάση Μαρασλή.

Stavros_Chryssa Sarantopouloy Anastasis

Ο συγγραφέας μαζί με τον κο Σταύρο Γαλανάκη και την κα Χρύσα Σαραντοπούλου

MARIA TSAROUHA_SAPFO_AAM

Ο συγγραφέας Αναστάσης Μαρασλής μαζί με την κα Μαρία Τσαρούχα και την σύζυγό του Σαπφώ.

MINAS BOGRIS_STEFANOS_GIANOPOULOS

Οι μουσικοί κος Μηνάς Μπόγρης – Κιθάρα και κος Στέφανος Γιαννόπουλος – Τσέλο, που έντυσαν με μελωδίες την βραδιά, μέχρι το κλείσιμο της παρουσίασης.

MAIRA

Ο συγγραφέας μαζί με την Art Designer και σχεδιάστρια του εξωφύλλου κα Μάιρα Λειβαδάρα.

MYSTRIOTIS

Ο συγγραφέας μαζί με τον επιχειρηματία κο Ηλία Μυστριώτη

PANOS

Ο συγγραφέας μαζί με τον πρόεδρο του κινήματος Αντίσταση Τώρα κο Πάνο Θεοδωρίδη

makis

Ευχάριστα πρόσωπα στην τελετή της παρουσίασης

STAVROS GALANAKIS_TASOS LERTAS

Ο συγγραφέας μαζί με τον κο Σταύρο Γαλανάκη και τον γνωστό ηθοποιό, σκηνοθέτη και πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών κο Τάσο Λέρτα.

Screenshot_22

Ο συγγραφέας με την καλλιτέχνη κα Εύη Μαντζάνα

KALOGERA

Η σύζυγος του συγγραφέα κα Σαπφώ Νταβέλη Μαρασλή μαζί με την κα Ευγενία Καλογερά

beautiful people

Ο κος Γιώργος Καράλης με όμορφη παρέα.

EVIE ALEXANDRI

Ο συγγραφέας δέχεται συγχαρητήρια από τους προσκεκλημένους, εδώ με την κα Εύη Αλεξανδρή.

E MYSTRIOTIS_EVGENIA KALOGERA SAPFO

Ο κος Ηλίας Μυστριώτης, η κα Ευγενία Καλογερά και η κα Σαπφω Νταβέλη Μαρασλή

dimaki

Η κυρία Δημάκη από τον IANOS κατά την διάρκεια της παρουσίασης του πάνελ των ομιλητών.

hryssoula elsy

Η κυρία Χρυσούλα Αθανασίου μαζί με την κα Ελση Μαντζάνα

giannis _maria

Ο συγγραφέας μαζί με τον αρχιτέκτονα και συγγραφέα κο Γεράσιμο Έρτσο και την κα Χρύσα Σαραντοπούλου.

gogo
gogoleva chryssa aam
KONSTANTINA

Ο συγγραφέας Μαζί με την Δρ. Κωνσταντίνα Νταλάσου

sapfo anastasis2

Ο συγγραφέας μαζί με την σύζυγό του Σαπφώ.

maira and family
VASSILIS TERZIS

Ο ναυτιλιακός επιχειρηματίας και αντιπρόεδρος της Ε.Ε.Ν.Μ.Α κος Βασίλης Τερζής

VASSILIS TERZIS_GEORGIA GIAMBOURANI_TASOS LERTAS

Ο κος Βασίλης Τερζής, ο κος Τάσος Λέρτας και η κα Γεωργία Γιαμπουράνη.

YPOGRAFES IANOS

Ο συγγραφέας κος Αναστάσης Μαρασλής καθώς υπογράφει αντίτυπα του νέου του βιβλίου ‘Ο κύκλος του Πάθους’.

zougla

Το Zougla.gr μετά την παρουσίαση δημοσίευσε την είδηση με φωτογραφίες από την τελετή.

VIPNEWS

Το VipNews.gr μετά την παρουσίαση έγραψε ‘ένα μυθιστόρημα που γονιμοποιεί την συνείδηση, διεγείρει, προκαλεί, αιχμαλωτίζει’.

PROSKLISI-PNG-(2)-(1)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο κύκλος του πάθους

Ο συγγραφέας Αναστάσης Μαρασλής μέσα από το νέο του βιβλίο, το μυθιστόρημα ‘Ο κύκλος του Πάθους’, κάνει μια βαθιά διεισδυτική αποτύπωση του ρηχού και αδιέξοδου κόσμου της ύλης, για να μοιραστεί αλήθειες που προσφέρονται στους αναγνώστες ως τεκμήρια των επιγνώσεών του.

Με το τελευταίο του έργο, ο δημιουργός του ευπώλητου ‘λύκος ή πρόβατο;’ μας επιβεβαιώνει τους πνευματικούς και λογοτεχνικούς του προσανατολισμούς. Σε αυτή την ανατρεπτική ιστορία μυστηρίου και πάθους ο συγγραφέας παίζει έντεχνα με ζωντανούς χαρακτήρες και φυτεύει τον σπόρο της αμφιβολίας για το πραγματικό και ουσιώδες ώστε να επενεργήσει τελικά και αναπότρεπτα στον άγνωστο ψυχισμό μας.

Ο ήρωας του Αναστάση Μαρασλή είναι παγιδευμένος στο δαιδαλώδη κόσμο των αισθήσεων. Ελεγχόμενος, από τα ανικανοποίητα πάθη του, επιδιώκει άπληστα να έχει όλο και περισσότερα. Ασυγκράτητος, καταφεύγει στην παρανομία. Όλα φαίνεται πως πηγαίνουν καλά μέχρι που ένα απρόσμενο γεγονός κλονίζει το διάσημο Ελληνοαμερικανό έμπορο έργων τέχνης, Άλεξ Ρόουζες, που ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί. Την πιο κρίσιμη περίοδο της ζωής του ερωτεύεται το διαφορετικό, το ασυμβίβαστο, το ανιδιοτελές, που ενσαρκώνεται στο πρόσωπο μιας όμορφης νεαρής αρχαιολόγου. Το κόστος των αποφάσεών του είναι δυσβάσταχτο και βιώνει δραματικές στιγμές, καθώς όλα καταρρέουν γύρω του.

Ένας ισοβίτης, με το παράδειγμά του, επηρεάζει καταλυτικά τον τρόπο σκέψης και τις αντιλήψεις του. Ένα δεμάτι κιτρινισμένες από το χρόνο επιστολές, που ποτέ δεν έφτασαν στον αποδέκτη τους, καταλήγουν τελικά στα χέρια του νόμιμου παραλήπτη τους. Μυστικά του παρελθόντος που επηρεάζουν τον ψυχισμό του έρχονται στο φώς. Οι μάσκες πέφτουν, μια μακρινή φιλία δοκιμάζεται και η αλήθεια αποκαθίσταται. Ο Άλεξ ζει μια πρωτοφανή, επώδυνη περιπέτεια αυτοανακαλύψεων και συναισθηματικής ωρίμανσης.

Πως θα ζήσει στο εξής; Θα δεχτεί τις αλλαγές του το περιβάλλον του; Θα μπορέσει να διατηρήσει την αυτοβουλία και τις ισορροπίες του μέσα σε έναν ανισόρροπο και εχθρικό κόσμο; Με ποιο τρόπο;

o-kyklos-tou-pathous

Τίτλος: Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ
Συγγραφέας: ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΜΑΡΑΣΛΗΣ
Αριθμός σελίδων: 264
Διαστάσεις: 21 Χ 14
Εκδόσεις:  Α.Α. ΜΑΡΑΣΛΗΣ
Έτος έκδοσης:  2016
ISBN: 978-618-82769-0-1
Τιμή € 17.50

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η σιωπή των ανδρών

Ο εμπνευσμένος συγγραφέας Αναστάσης Μαρασλής, τέσσερα χρόνια μετά το συγγραφικό του ξεκίνημα με το ευπώλητο ‘΄λύκος ή πρόβατο;’ έρχεται ξανά με το νέο του βιβλίο ‘Η σιωπή των Ανδρών’, χωρίς δισταγμό ή περιστροφές και αποκαλύπτει ένα κοινωνικό φαινόμενο, ένα μυστικό που κρατάνε καλά φυλαγμένο, κυρίως οι Άνδρες – αλλά και οι γυναίκες – στην συντριπτική τους πλειοψηφία και δίνει στον αναγνώστη λύσεις και τεχνογνωσία πάνω σε αυτό.

Η σιωπή των ανδρών’ είναι μια υπενθύμιση ότι το βασικό συστατικό μια ερωτικής σχέσης είναι το σεξ! Το σεξ που δεν μπορεί να σπανίζει ή να είναι ανύπαρκτο ανάμεσα σε ένα ζευγάρι, σε έναν γάμο, ακόμα κι αν υπάρχουν παιδιά, διότι τότε δεν υπάρχει η συγκολλητική ουσία που κρατά ένα ζευγάρι ερωτευμένο, μαζί, και συχνά είναι η αιτία που διαλύεται μια οικογένεια.

Ο Αναστάσης Μαρασλής αποκαλύπτει ακόμη στον αναγνώστη γιατί οι άνδρες έχουν την ‘ρετσινιά’ του άπιστου και τι τους ωθεί, τις περισσότερες φορές, στην απιστία.

Φέρνει στο φώς το ‘τρίτο πρόσωπο’ που δυναμιτίζει την σχέση ενός ζευγαριού και τα θεμέλια του γάμου αλλά δίνει και οδηγίες για το πώς να το ανακαλύψει και ο λιγότερο υποψιασμένος . Πώς και γιατί μία πεποίθηση όπως ό γάμος σκοτώνει τον έρωτα’ λειτουργεί σαν ένας ιός που καταστρέφει την επιβίωση ενός γάμου;

Δίνει πρακτικές πληροφορίες για τις αλλαγές που φέρνει η μητρότητα σε μια γυναίκα ,πως χάνει την ερωτική της ικανότητα μετά το παιδί και πόσο τις επηρεάζει στον ρόλο της γυναίκας-ερωμένης. Πείθει τον αναγνώστη ότι δεν είναι αυταπάτη ούτε ουτοπία να πιστεύει ότι μπορεί να διατηρήσει τον έρωτά του αναλλοίωτο, ζωντανό και δυνατό μέσα στον γάμο και για όλη του την ζωή, εφόσον το θέλει και κάνει κάτι για αυτό.

Ο σκοπός του συγγραφέα να βοηθήσει τον αναγνώστη να αποκαταστήσει η και να δημιουργήσει μια καλύτερη σεξουαλική ζωή με τον σύντροφό του ώστε να επιτύχει στην επιβίωση και την ευημερία του γάμου του και της οικογένειάς του είναι προφανής.

Μετά την ανάγνωσή του θα έχετε διαφορετική αντίληψη για τον γάμο, το σεξ, την οικογένεια και κυρίως, για τον εαυτό σας και την ζωή.

h-siopi-ton-andron

Τίτλος:  Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΝΔΡΩΝ
Συγγραφέας: ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΜΑΡΑΣΛΗΣ
Αριθμός σελίδων: 256
Διαστάσεις: 21χ 14
Εκδόσεις:  ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ
Έτος έκδοσης: 2011
ISBN: 978-960-8429-81-9
Τιμή € 15.69

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΜΑΡΑΣΛΗΣ

Λύκος ή Πρόβατο;

Ένας αριστοτεχνικά γραμμένος ερωτικός κώδικας.

Το απόλυτο εγχειρίδιο προς ερωτικούς ναυτιλλομένους παντός καιρού!

Το βιβλίο σταθμός για χιλιάδες αναγνώστες που άλλαξε την ζωή τους!

Ένα βιβλίο για παντρεμένους

χωρισμένους

ελεύθερους κι ελεύθερες

αλλά πάντα φιλόδοξους εραστές!…

Είναι γνωστό ότι η διαχρονική σχέση ανάμεσα στο αρσενικό και στο θηλυκό στις μέρες μας έχει οριστικά διαταραχθεί. Ο άντρας αισθάνεται πλέον ότι έχει χάσει την ταυτότητα του αλλά και το έδαφος κάτω από τα πόδια του, το οποίο κέρδισαν προ πολλού οι σημερινές γυναίκες. Σήμερα οι γυναίκες έχουν κοινωνική αναγνώριση, συμπεριφέρονται σαν άντρες, ενώ πολλές από αυτές έχουν αντικαταστήσει τον άντρα, ακόμα και στο ρόλο του κυνηγού.

Ένας άντρας λοιπόν, ο Ανάστασης Μαρασλής, αποφάσισε να κάνει κάτι γι’ αυτό… Με το βιβλίο του Λύκος ή Πρόβατο; ζητά από το σημερινό άντρα να βγει από την «σπηλιά» του, όπου έχει κρυφτεί τρομαγμένος και απογοητευμένος, και να συμμετέχει πρωταγωνιστικά, με θάρρος και αυτοπεποίθηση, στο ερωτικό παιχνίδι με το νέο μοντέλο γυναίκας, με νέους όρους και τρόπους, ώστε να μάθει να την κερδίζει και να την έλκει ερωτικά.

Στο Λύκος ή Πρόβατο; ο συγγραφέας δίνει ουσιαστικά οδηγίες προς ναυτιλλομένους, για τις μεθόδους και τους τρόπους που χρειάζεται ένας άντρας , για να ξεπεράσει το φόβο της απόρριψης και να μάθει γρήγορα πώς να έλκει ερωτικά όμορφες, σέξι ή επώνυμες γυναίκες.

Επίσης δίνονται χρήσιμες οδηγίες για να βελτιώσει την εμφάνισή του, τη στάση του σώματός του, πώς να αξιοποιήσει τα ταλέντα του αποτελεσματικά και πώς να ξεκόψει από το ρόλο του «καλού παιδιού» και να βγει από το κλαμπ των κερασάκηδων, των καληνυχτάκηδων και των γκομενοφυλάκων.

Εντέλει ο Μαρασλής λέει στο σημερινό άνδρα: «Πρόβαλε τον εαυτό σου με θάρρος και διεκδίκησε περισσότερη χαρά, σεξ και πάθος στη ζωή σου με όμορφες γυναίκες. Χτίσε το προφίλ του ακαταμάχητου άντρα, του άντρα λύκου-κυνηγού, που δε γίνεται εργαλείο στα χέρια καμιάς γυναίκας!!...»

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ.

Ο Αναστάσης Α. Μαρασλής είναι συγγραφέας και επιχειρηματίας ναυτιλιακών και ασφαλιστικών υπηρεσιών, με πολλές διακρίσεις και αναφορές του ονόματός του στις ημερήσιες ναυτιλιακές εφημερίδες «Lloyd’s List» του Λονδίνου και «Trade Winds» της Νορβηγίας. Άρθρα και συνεντεύξεις του έχουν δημοσιευτεί στη «Ναυτεμπορική», στο «Βήμα», στο περιοδικό «Ναυς», στο «Independent Investors News» των Η.Π.Α. και στο «The Baltic Exchange Magazine» του Λονδίνου. Διετέλεσε επίσης ανταποκριτής των Lloyd’s στην Ελλάδα επί οκτώ χρόνια.

Έχει παρουσιαστεί από τα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια NET, ΑΝΤ1, ALPHA, ALTER, EXTRA, STAR και το ραδιόφωνο του ANT1 με αφορμή τα πολυσυζητημένα βιβλία του .

Το βιβλίο του «Λύκος ή Πρόβατο;» εκδόθηκε για πρώτη φορά από τις εκδόσεις Λιβάνη το 2006. Γρήγορα ξεχώρισε και καταχωρήθηκε από τη μηνιαία επιθεώρηση του περιοδικού «Διαβάζω» ως ένα από τα δέκα πρώτα σε πωλήσεις βιβλία – μεταξύ 148 νέων τίτλων – και λόγω συνεχούς και επίμονης ζήτησης επανεκδόθηκε και επανακυκλοφορεί από το Φεβρουάριο του 2016. Το 2011 εκδόθηκε το βιβλίο του «Η σιωπή των ανδρών» από τις εκδόσεις Ανατολικός, το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία και διατίθεται ακόμα από τα βιβλιοπωλεία IANOS.

Το έντονο ενδιαφέρον του για την παρατήρηση και την έρευνα σοβαρών κοινωνικών φαινομένων και μοντέλων συμπεριφοράς που απομακρύνουν τον άνθρωπο από την κατάσταση της ικανοποίησης και της ευτυχίας, τον παρακινεί στο γράψιμο βιβλίων που προσθέτουν αξία στο αναγνωστικό του κοινό. Το χαρακτηριστικό συγγραφικό του στιλ ξεχωρίζει για την αμεσότητά του και την προφανή μελέτη της ανθρώπινης σκέψης και των μοντέλων συμπεριφοράς.

Το μυθιστόρημα «Ο κύκλος του πάθους» περιέχει αρκετά αυτοβιογραφικά στοιχεία και γράφτηκε με την πρόθεση να μεταδώσει στον αναγνώστη τις επιγνώσεις του συγγραφέα μέσα από ένα περιπετειώδες ταξίδι αυτοανακάλυψης.

Εραστής της προόδου, φιλοσοφεί και καταγράφει τις σκέψεις του από τα εφηβικά του χρόνια. Του αρέσει το διάβασμα, η μαγειρική, τα σπορ, οι τέχνες και τα ταξίδια. Γοητεύεται από τις ομορφιές της φύσης και το θαύμα της ζωής .

Μιλάει αγγλικά και ιταλικά. Ζει με τη σύζυγό του, Σαπφώ, και τα δυο παιδιά τους σε ένα νεοκλασικό διατηρητέο κτίριο του 1908, στη Μαρίνα Ζέας, στον Πειραιά. Έχει ακόμα μια κόρη από παλιότερη ερωτική του σχέση με γνωστή ηθοποιό η οποία έχει την επιμέλειά της.

best-seller-_lykos__h_provato

Τίτλος: ΛΥΚΟΣ Η ΠΡΟΒΑΤΟ
Συγγραφέας: ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΜΑΡΑΣΛΗΣ
Αριθμός σελίδων: 232
Διαστάσεις: 21 χ 14
Εκδόσεις:  ANIMUS
Έτος έκδοσης: 2016
Έτος πρώτης έκδοσης: Το 2006 από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΛΙΒΑΝΗ
ISBN: 978-960-93-6759-2
Τιμή 15.69

H συνέντευξή εφ’ ‘όλης της ύλης, του συγγραφέα Αναστάση Μαρασλή στο περιοδικό PUBLISHIT MAGAZINE και στην δημοσιογράφο Μαριάννα Τανάγια :

10464404_722284231161937_4012610821455514433_n

Η συνέντευξη του Αναστάση Μαρασλή στο περιοδικό SUGAR FREE
SUGAR FREE FULL

Η παρουσίαση του νέου μυθιστορήματος Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥΣ του συγγραφέα Αναστάση Μαρασλή, στο Ναυτιλιακό περιοδικό ELNAVI

elnavi1

Η συνέντευξη και η παρουσίαση του συγγραφικού έργου του Αναστάση Μαρασλή στους δημοσιογράφους Γιάννη Σκάλκο και Ελένη Χρονά, στην εκπομπή ΜΑΖΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ, στην δημόσια τηλεόραση, στο κανάλι ΕΡΤ1 :

‘Ο κύκλος του πάθους’ του Αναστάση Μαρασλή, αποτελεί ‘Μια αναμέτρηση της επιφάνειας και του βάθους, σε πολλά επίπεδα.’
Κ.Μ
Συγγραφέας-Μεταφραστής

«Ξεκίνησα τον κύκλο του πάθους και φυσικά δεν το άφησα μέχρι την τελευταία σελίδα. Μου άρεσε πολύ ο τρόπος της γραφής σας. Η ιστορία όπως εξελίσσεται και φυσικά όλα τα μηνύματα που θέλετε να περάσετε εντέχνως κάνοντας επί της ουσίας ένα κύκλο που στο τέλος αποκαθιστάτε τον ήρωα τις επιλογές του και τον λυτρώνετε. Τελικά όλα μπορούν να γίνουν αρκεί να μην πηγαίνουμε με το ρεύμα απλά να βάζουμε προτεραιότητα αυτά που πραγματικά μας κάνουν ευτυχισμένους και ελεύθερους. Μη σας κουράζω χαίρομαι πολύ που διάβασα ένα κομμάτι της ψυχής σας και δηλώνω εντυπωσιασμένη. Σας εύχομαι ολόψυχα να συνεχίσετε την συγγραφή και να έχουμε την χαρά να διαβάσουμε και άλλα τέτοια βιβλία.»
Ε.Π
Αναγνώστρια.

Η πένα του Αναστάση Μαρασλή πάντα σε ταξιδεύει σε μέρη της σκέψης και της αισθητικής που ούτε καν φαντάζεσαι ότι υπάρχουν.

Ι.Μ

Αναγνώστης

Ένστικτα και Πάθη, αθάνατη Ψυχή και αιώνιο Πνεύμα. Δύσκολα ερωτήματα, λυτρωτικές απαντήσεις. Σε ένα βιβλίο τόσο βαθυστόχαστο, όσο και εμπορικό ! Απίστευτο; Όχι πια! γιατί τώρα γνωρίζετε τον Αναστάσιο Μαρασλή!

Μ.Κ

Αναγνώστρια

Η κυρία Αγλαΐα Αρχοντά – επιμελήτρια λογοτεχνικών κειμένων-βιβλιοκριτικός έγραψε μια εμβριθή κριτική για το βιβλίο ‘Ο κύκλος του πάθους’, τους ολοζώντανους χαρακτήρες του, αλλά και για τον συγγραφέα που αξίζει να μοιραστούμε μαζί σας και όλους τους φίλους φανατικούς αναγνώστες του συγγραφικού έργου του Αναστάση Μαρασλή

 Αναστάση Μαρασλή, Ο κύκλος του Πάθους

Παρουσίαση του έργου από Αρχοντά Σ. Αγλαΐα,  11/11/2017, Θεσσαλονίκη.

Μετά από δύο πολυσυζητημένα και πολυδιαβασμένα έργα που έκαναν αίσθηση στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, το τρίτο, κατά σειρά, βιβλίο τού Αναστάση Μαρασλή, αποτελεί  Ο κύκλος του Πάθους που έχει εκδοθεί το 2016 στον Πειραιά και, κατά δήλωση του ιδίου, περιέχει αρκετά αυτοβιογραφικά στοιχεία.

Το εντυπωσιακό εξώφυλλο, με τα ανάγλυφα χρυσά γράμματα του τίτλου και με τις δύο εικόνες του, προϊδεάζει εύστοχα για την υπόθεση του έργου που αφορά κυρίως, μία τολμηρή εμβριθή κριτική του παθολογικού εγκλωβισμού στα στροβιλίζοντα φαύλα αδιέξοδα πάθη αυτής καθεαυτής της σάρκας, χωρίς αναζήτηση της διασύνδεσής της με την ψυχοπνευματική ηδονή. Τα γεγονότα διαπλέκονται, κυρίως, σε λαμπερές μεγαλουπόλεις της Αμερικής, όπως το Μανχάταν και η Ν. Υόρκη. Επίσης, στο Λονδίνο και πολύ λίγο στην Ελλάδα. Τα γήινα χρώματα σε μαύρο φόντο παραπέμπουν στην αποκλειστική κι εμμονική προσκόλληση του πρωταγωνιστή μας και άλλων «ομοϊδεατών» του, στη θήρα της ικανοποίησης των γήινων σκοτεινών πρωτόγονων ενστίκτων όπως της πείνας, του σεξ και της ανάγκης για προβολή  ισχύος.

Όλο αυτό, όμως, το γκλαμουράτο και ακραία ελκυστικό σκηνικό με τον υλικοκεντρισμό και την υπερφίαλη κούφια δόξα θα αμφισβητηθεί σε βάθος και θα καταποντιστεί αύτανδρο μπροστά μας, με απαξίωση του αμερικανικού ονείρου και του αποτυχημένου δυτικού καπιταλιστικού μοντέλου ζωής, όχι μόνο για τους πολλούς, αλλά και για τους λίγους.  Ό,τι ευχαριστούσε μόνο τις αισθήσεις σιγά σιγά ξεθωριάζει, μοιάζει φτήνεια και σκλαβιά. Ό,τι αρχικά αποτελούσε ζητούμενο, στο τέλος φαντάζει κίβδηλο κι ανόητο. Το σώμα αναζητά σπαρακτικά την πλήρη ευδαιμονία…Υποφέρει να έρπει στη βασανιστική απομόνωσή του και το χωρισμό από το αδελφό πνεύμα και την εγγενή ψυχή του. Μόνο στην ένωσή του με αυτά, το τρισυπόστατο ανθρώπινο ον θα υψωθεί στον Ουρανό, στη θέση για την οποία έχει, πραγματικά, προοριστεί. Μόνο εκεί θα βιώσει την πλήρωση της ενδελέχειάς του.

Ο αναγνώστης στα τριάντα έξι κεφάλαια του βιβλίου, μπορεί να προβληματιστεί γόνιμα και να απολαύσει τη δραματική ιστορία του κεντρικού ήρωα, του σαραντάρη Άλεξ Ρόουζες, διεθνούς φήμης Ελληνοαμερικανού εμπόρου έργων τέχνης, τον οποίο στην έναρξη  της πλοκής τον βλέπουμε να απολαμβάνει ένα ευχάριστο ερωτικό βράδυ με τη Ντόροθυ και να χωρίζονται, λόγω προγραμματισμένου ταξιδιού του Άλεξ στο Λονδίνο. Η γλυκιά και δοτική Ντόροθυ, αρχαιολόγος, κόρη των Τζέιμς και Αϊρίν, ενός αγαπημένου ζευγαριού επί τριάντα χρόνια, υποστηρίζεται πάντα από τους γονείς της και ονειρεύεται να καταξιωθεί επαγγελματικά, μέσα από σκληρή δουλειά και όχι διά της πλαγίας εύκολης οδού. Ποθεί το πνευματικό φως, τη de profuntis προσφορά στις σχέσεις και το ανόθευτο άγγιγμα στον έρωτα, σε αντίθεση με την υπολογίστρια φίλη της, την κομφορμίστρια Κιάρα. Άραγε, η Ντόροθυ, θα λουστεί από τη λάμψη της αφοσίωσής της για την επιστήμη της και από τους καρπούς των κόπων της;

Ο Άλεξ, αντίθετα από την χαρούμενη οικογενειακή ζωή της Ντόροθυ, από την τρυφερή ηλικία των έξι ετών, βίωσε ένα βίαιο τραυματικό γεγονός στην οικογένειά του που δεν του εξασφάλισε ήρεμα παιδικά χρόνια. Μήπως, αυτό το παιδικό τραύμα έχτισε αυτόν τον αριβίστα ενήλικα που επιζητούσε την ηδονή στην επίπλαστη επιτυχία, στην εξαπάτηση για εύκολο υλικό πλουτισμό; Μήπως γι’ αυτό ζούσε στη θολούρα της δολερής ανταγωνιστικότητας και ματαιόδοξης υπεροψίας «και ήθελε να είναι πάντα το σφυρί κι όχι το καρφί» και να επιβεβαιώνει ναρκισσιστικά τη δύναμή του; Τα κενά της ψυχής του πάλευε, προφανώς, να τα γεμίσει με ποτό, αχαλίνωτο, χωρίς συναίσθημα, σεξ, καταχρήσεις, έκλυτες έξεις και παράνομες δραστηριότητες στη δουλειά του. Και, όπως, κάθε φορά η αρχαιοελληνική Άτις και η Ύβρις οδηγούν στην Νέμεση και την Τίση, έτσι και για τον διεφθαρμένο έμπορο προοικονομείται η ώρα της τιμωρίας. Την κρίσιμη αυτή στιγμή, συνειδητοποιεί πως η Ντόροθυ που τον αγαπά ανιδιοτελώς και ολοκληρωτικά, δεν είχε καμία σχέση με τις άλλες ρηχές κι ανώριμες γυναίκες, αλλά συνιστούσε «ένα ανεκτίμητο εύρημα». Όμως, αυτό το πλάσμα, αποτελεί ταυτόχρονα και απειλή να χάσει ο Άλεξ κάθε έλεγχο! Και, «Τι ειρωνεία κι αυτή! Τώρα, που κόντευε να τα χάσει όλα, είχε ανακαλύψει τον έρωτα και αισθανόταν παγιδευμένος στο μεταξένιο κλοιό του που τον έσφιγγε επικίνδυνα».

Η τριανταοκτάμηνη ποινή φυλάκισής του στην Αγγλία στάθηκε η αφορμή να βρεθεί στο ίδιο κελί με τον μυστηριώδη συγκρατούμενό του, τον Τζων, τον άνθρωπο κλειδί που του άλλαξε την έως τώρα κοσμοθεωρία του, οδηγώντας τον προς την Αλήθεια και την ουσιαστική ομορφιά της ζωής. Ως αναγνώστες, εύκολα μπορούμε να παρασυρθούμε κι εμείς, μαζί με τον αυτοσυνειδητοποιημένο και «ολύμπια ατάραχο» Τζων σε ασκήσεις διαλογισμού προς τη βίωση της επικοινωνίας με τον εσώτερο εαυτό μας! Ταυτόχρονα, ο Άλεξ στράφηκε προς τη συγγραφή αυτοβιογραφικών ιστοριών, γεγονός που τον ανακούφιζε. Πλήρωσε με ακριβό τίμημα τα λάθη του, καθώς δυσφημίστηκε και το όνομά του, αλλά αυτό μήπως αποτέλεσε αναγκαίο στάδιο προς την αυτεπίγνωσή του;

Κατά την αποφυλάκισή του, γεννήθηκε ένας νέος, μεταμορφωμένος Άλεξ. Ασχολούνταν πια επαγγελματικά με τη συγγραφή. Το πρότυπο τού αμερικανικού ονείρου για κάθε μετανάστη, όπως και για τον Άλεξ, ως γιο μετανάστη, κλονίστηκε και τέθηκε προς επαναδιαπραγμάτευση. Όντας πνευματικά καθαρός και ψυχικά δυνατός, δεν απέφευγε πια το παρελθόν του που τον στοίχειωνε. Κατόπιν εκούσιας έρευνάς του, ανακάλυψε εκπληκτικά και έντεχνα κρυμμένα οικογενειακά μυστικά, με αποτέλεσμα να αναθεωρήσει το περιεχόμενο της πλάνης που τον ταλάνιζε επί τριάντα τέσσερα χρόνια… Εξυψώθηκε τόσο πνευματικά, ώστε μπόρεσε να διαχειριστεί τον εφιαλτικό θυμό του και να συγχωρήσει…

Η συγκλονιστική και σπάνιας γλαφυρότητας και ειλικρίνειας εξομολόγη τού Άλεξ προς τον φίλο του, τον Ντάνυ, – συζύγου της Νικόλ, σε έναν συμβατικό, ανιαρό και προβλεπόμενο καθ’ όλα γάμο-  μας συνεπαίρνει στο ταξίδι προς αυτή τη νέα ζωή, όπου σπάνε τα δεσμά που κρατούν αιχμάλωτη τη συνείδηση και καταπιέζουν τα γνήσια κι ανόθευτα συναισθήματα. Είναι αρκετά δύσκολο να μην ταυτιστούμε με το, εκ βαθέων, ξέσπασμα του Άλεξ για την αηδία που ένιωθε τώρα για την εικονική προηγούμενη ζωή του και να μην αναρωτηθούμε και για τους δικούς μας εαυτούς. Κατά πόσο είμαστε υποχείρια των φόβων μας και των άρρωστων εκφάνσεων του κοινωνικου κατεστημένου; Κατά πόσο γνωρίζουμε ποιοι είμαστε, κατά πόσο είμαστε ο εαυτός μας και τι επιθυμούμε, στ’ αλήθεια; Ο Άλεξ νίκησε το τέρας που κατευθύνει την επιβίωση σάρκινων πλασμάτων χωρίς σκοπό. Ο αναγεννημένος Άλεξ είχε «ακόμα την επίγνωση ότι δεν είναι δυνατόν να είναι ποτέ μόνος, γιατί η εν επιγνώσει ψυχή περικλείει και περιβάλλει τα πάντα και είναι συνδεδεμένη με την πηγή, τον ύψιστο δημιουργό απ’ όπου εκπηγάζει».

Για όσα χρόνια ο Άλεξ ζει μέσα στην κραιπάλη,  ο κολλητός φίλος του, ο Ντάνυ,  είναι πάντα δίπλα του, δείχνει να τον συναισθάνεται και να τον βοηθά. Όταν, όμως, ο Άλεξ αλλάζει στάση ζωής, η πολύχρονη φιλία θα κλονιστεί ή θα διατηρηθεί; Έχει πια σημασία για τον Άλεξ η πολύτιμη φιλία του Ντάνυ;

  Και τα λόγια και η δράση και των δευτερευόντων ηρώων δεν παρουσιάζουν, όμως, καθόλου λιγότερο ενδιαφέρον, καθώς και οι σχέσεις που αναπτύσσουν μεταξύ τους και με τον πρωταγωνιστή συμπλέκουν σκηνές κινηματογραφικές, με μεγάλες δόσεις suspense: ενδεικτικά, η Κέιτι και η Ρέητσελ, ξανθά μοντέλα πασαρέλας, χωρίς κάποιο άλλο αξιοζήλευτο προσόν, η δεκαεννιάχρονη αινιγματική και διαβολική Λουίζ Λάσκυ, ο Ρομπέρτο Γκιζόν ή Γάτος, χαρακτηριστική περίπτωση ατόμου που υιοθετούσε τη στάση vivere pericolosamente, o υπερόπτης Μάθιου, αδελφός τού Ντάνυ, ο Νικ Αλτιέρι, διεφθαρμένος καλλιτέχνης- σύζυγος της πικρόχολης κι εριστικής Μπάρμπαρα Τσινάσκι- που επλήγη από μία δυσάρεστη έκπληξη που του άλλαξε την τροχιά της παράνομης πορείας που διέγραφε.

Μέσα στον βρόμικο κόσμο του ανούσιου υλικού ευδαιμονισμού, ζουν, ωστόσο, και κάποιοι διαμαντένιοι χαρακτήρες- εκτός, βέβαια, από τη Ντόροθυ και τον Τζων-, όπως ο αμετανόητος αναρχικός καλλιτέχνης, ζωγράφος και μουσικός, ο Μάικλ Ρης. Άνθρωπος αντισυστημικός «έβγαζε τη γλώσσα του στην επιτυχία και ζούσε την κάθε μέρα σαν να ήταν η τελευταία του». Αλλά και ο δαιμόνιος ιδιωτικός ντετέκτιβ Μπράντον Χερστ διατηρούσε τον ενθουσιασμό για την ουσία της δουλειάς του και την αποκάλυψη της αλήθειας, χωρίς υποχωρήσεις, λόγω φόβου ή χρηματισμού. Καταλυτική καθίσταται και η παρουσία τού, ασυνήθιστα ρομαντικού και ιδεολόγου, ενενηντάχρονου Αντόν Καζέριαν, ιδιοκτήτη ενός από τους μεγαλύτερους ιδιωτικούς εκδοτικούς οίκους των Η.Π.Α. και του γιου του, Τόμας. Ποιος είναι, όμως, ο ακριβής ρόλος που θα διαδραματίσει ο κάθε ήρωας στην  εξέλιξη της ιστορίας; Και, ποια θα είναι η έκβαση της σχέσης του Άλεξ και της Ντόροθυ;

Στην παλαίστρα της αρχέγονης αέναης διαμάχης του κακού με το καλό, της κακίας με την αρετή, του νείκους με τη φιλία, του ορατού, υλικού, φθαρτού  κι εφήμερου στοιχείου με το αόρατο, άυλο και άφθαρτο πνευματικό στοιχείο, ο ήρωάς μας έδωσε τον δικό του αγώνα. Μετά από την επώδυνη- και γι’ αυτό όχι δεδομένη- συνειδητοποίηση της ατελέσφορης υποταγής του στην αγέλη, της μοναξιάς του έχειν και του φαίνεσθαι, επέλεξε το δρόμο του είναι.

Θαρρώ πως, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, διαπερνά μπροστά μας ο φιλοσοφικός στοχασμός αιώνων, από τους προσωκρατικούς ακόμη φιλοσόφους και την ανάγκη να κατανοήσει ο άνθρωπος το «όντως όν», να συλλάβει τον κόσμο, τον νου και τον Θεό, μέχρι τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη και την παγίωση της Οντολογίας και Μεταφυσικής, καθώς και τους νεότερους φιλοσόφους, Έλληνες και ξένους,  που ασπάζονται και διαφορετικές θρησκείες. Η φιλοσοφική τοποθέτηση του Μαρασλή δεν είναι εγκλωβισμένη σε περιοριστικά ιδεολογικά στεγανά και συγκεκριμένο χαρακτηρισμένο θρησκευτικό, φιλοσοφικό, κοινωνικό, πολιτικό προσανατολισμό. Ο διαχρονικά δυσεπίτευκτος εναγώνιος πόθος και στόχος τού ανθρώπου να βιώσει την αληθινή ψυχοπνευματική ελευθερία που θα ελαφρύνει και θα αξιοποιήσει και το σώμα σε όλο του το μεγαλείο, πραγματώνεται μπροστά μας. Τα δραματικά πρόσωπα και τα γλαφυρά γεγονότα, λειτουργούν ως άλλοθι, ως λογοτεχνικές περσόνες, που καθιστούν πιο κατανοητά τα δυσνόητα  μεταφυσικά  ερωτήματα που οδηγούν στην ίδια αναζήτηση : την ένωση με το θείο, το πέρασμα «σε μια άλλη διάσταση, όπου ο χρόνος, ο χώρος, η ύλη και η ενέργεια, τα βουνά, οι θάλασσες, τα αστέρια, τα φυτά, τα ζώα, οι νόμοι και οι άνθρωποι, τα πάντα, επέστρεψαν ξανά μέσα του και τα χώρεσε όλα ο ίδιος σε ένα και μόνο συναίσθημα, που δεν ήταν από τούτον εδώ τον κόσμο, ένα συναίσθημα  επιστροφής κι ελευθερίας, αυτό της άφατης Αγάπης!».

 Το πόνημα αυτό του Μαρασλή, εκτός από το αναμφισβήτητα αξιοπρόσεκτο περιεχόμενο είναι και άρτιο υφολογικά και λογοτεχνικά, όπως έχει ήδη σημειωθεί και σε κάποια σημεία.

Το προσεγμένο λεξιλόγιο και η υποδειγματική του εφαρμογή σε επίπεδο γραμματικής και συντακτικού τιμά την ελληνική γλώσσα. Οι ήρωες είναι καθημερινά πρόσωπα του σύγχρονου πολιτισμού που ο εξωδιηγητικός αφηγητής, με την αντικειμενική εστίαση, δεν τα κρύβει με υπαινικτικές λέξεις πίσω από κάποιον μανδύα σοβαροφάνειας, για να μην προκαλέσει τάχα την υποκριτική ψευτοηθική, παρά τολμά και γράφει τα πράγματα με τ’ όνομά τους και με αφοπλιστική ευθύτητα.

Οι εξονυχιστικές παραστατικές περιγραφές και οι εικόνες που ενεργοποιούν όλες τις αισθήσεις μας, μαρτυρούν έναν οξύνου και παρατηρητικό αφηγητή, με ιδιαίτερα αναπτυγμένες και τις αισθήσεις και το θυμικό και την ευφυία.

Οι πάμπολλες παρομοιώσεις ζωντανεύουν σκηνές, όπως του αμοιβαίου φιλιού Άλεξ και Ντόροθυ που οι γλώσσες τους έπαιζαν «σαν δυο δελφίνια στον ωκεανό».

Ο αφηγηματικός χρόνος κινείται όχι πάντα γραμμικά (ab ovo), αλλά με ανάμειξη παροντικών γεγονότων και αναδρομών στο παρελθόν, επιτείνοντας την αγωνία του αναγνώστη. Επιπροσθέτως, η ταυτότητα κάποιων προσώπων, των οποίων πρώτα ξεδιπλώνεται η δράση τους, δεν αποκαλύπτεται πάντοτε αμέσως, με απότοκο την εκτίναξη του ενδιαφέροντός μας για τη συνέχεια της πλοκής.

Μάλλον τυχερός μπορεί να χαρακτηριστεί, όποιος διαβάσει το εν λόγω βιβλίο του  Μαρασλή για την προσφορά της ξεχωριστής εμπειρίας του μοιράσματος της πλεύσης στη θάλασσα των υπαρξιακών αγωνιών μας, της αναζήτησης των αιτίων της αίσθησης του ανικανοποίητου και του βασανιστικού κενού κάθε σκεπτόμενου και συναισθανόμενου όντος, που δεν εστιάζει στην κάλυψη μόνο των ζωωδών ενστίκτων του. Και, κυρίως, γιατί το αποτέλεσμα αποζημιώνει τον αναγνώστη, μιας και τάσσεται υπέρ του  πραγματικού έρωτα, τη δύναμης της αγάπης που σαν κάποια αόρατη δύναμη ενεργοποιεί «θραύσματα μνήμης που βρίσκονταν θαμμένα για πολλά χρόνια στο παρελθόν μιας πρόωρα χαμένης αθωότητας». Και δεν είναι καθόλου λίγο να επανασυγκολλούνται αυτά τα ξεχασμένα, από τους περισσότερούς μας θραύσματα και να μετουσιώνονται σε μία καινή αποκάλυψη που απελευθερώνει όλα τα καταπιεσμένα αισθήματα. Δεν είναι λίγο, μετά από την αποκλειστική «χρήση» ή τον υπερτονισμό του σκληρού και αναίσθητου εαυτού, στο βωμό δήθεν της επιβίωσης, να ζωντανεύουν πληγωμένα κομματάκια από τον άλλο, τον ξεχασμένο και παραπεταμένο εαυτό μας… Να μας φωνάζουν ότι θέλουν να φωτιστούν και στο τέλος να βρίσκουν δικαίωση, προκειμένου να μεταμορφώσουν την αδιάφορη κατάσταση επιβίωσης- διαβίωσής μας σε πρωτόγνωρη πληρότητα κι αυτοπραγμάτωση. Στον κύκλο του Πάθους βλέπουμε τους μη διαβρωμένους ανθρώπους που δεν τους κατάπιε  κανένα ανθρωποφάγο σύστημα,  που κυνηγάνε με αθωότητα το όνειρό τους και το ζουν, να είναι οι τελικοί νικητές. Και, κοντά σ’ αυτούς και ο τέως τυχοδιώκτης και καθημαγμένος Άλεξ, βρίσκει τη γαλήνη και τη λύτρωση της ψυχής του. Διαμέσου αυτών, κυρίως ο αναγνώστης που βρίσκεται σε σύγχυση και δεν επικοινωνεί με τον εσωτερικό πραγματικό εαυτό του και υποφέρει, πιθανόν να συμπάσχει με τον κεντρικό ήρωά  μας, αλλά ταυτόχρονα ίσως να λαμβάνει ένα φωτεινό ελπιδοφόρο μήνυμα : ότι μπορεί στις επιμέρους μάχες να νιώθει ηττημένος ή να μην αναγνωρίζει μέρη του εαυτού του, αλλά δεν έχει χάσει και τον πόλεμο. Με κάποιο τίμημα έστω, ο δρόμος προς την αυτογνωσία και την αυτεπίγνωση  είναι για όλους ανοιχτός…Εκεί όπου ο νους ταπεινώνεται για να εξυψωθεί, εκεί που «βρίσκεται σε κατάσταση απόλυτης ειρήνης και σιωπής». Εκεί όπου ο ανακαινισμένος και εξαγνισμένος  άνθρωπος- ο hοmo novus και ο hοmo tersus, κατά τον Μαρασλή-  μπορεί να  φτάσει στον ουρανό, όπου αίρονται οι δεσμευτικές έννοιες του χώρου και του χρόνου, και να ενωθεί με τον Θεό. Το μυθιστόρημα αποτελεί, εν κατακλείδι, μία έμμεση προτροπή να καταστούμε «ουρανοφοίται», κοινωνοί της εν πνεύματι Αγάπης, μιας και καθώς λέει ο Απόστολος Παύλος(Α’ Προς Κορινθίους Επιστολή, 13.1, στον γνωστό «Ύμνο της Αγάπης») ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. Δηλαδή, σε νεοελληνική απόδοση: εάν μιλώ τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, έχω γίνει ένας χαλκός που ηχεί ή ένα κύμβαλο που φωνάζει μονότονα.

  Αξίζει να σημειωθεί πως ο Άλεξ αποπειράθηκε, επιπροσθέτως, να φωτίσει κι άλλα πρόσωπα, μεταγγίζοντας το θαύμα που ζούσε, ώστε να υπηρετήσουν πολλοί το ανώτερο σχέδιο της ζωής. Σύμφωνα με την Σύμβουλο- Ψυχολόγο Άννα  Δήμου («Μετατρέποντας τον πόνο σε δύναμη και γνώση- Ο μύθος του Χείρονα») ο πληγωμένος, αλλά θεραπευμένος έχει μετατραπεί σε ειδήμονα και επιθυμεί συνταξιδιώτες- όρο που χρησιμοποιεί ο Ίρβιν Γιάλομ(Irvin David Yalom)- σε έναν κοινό πνευματικό δρόμο. Οι πόνοι και οι δυσκολίες, οι πληγές και οι δοκιμασίες -και κατά τον Carl Gustav Jung (Καρλ Γιουνγκ)- είναι ικανά να διδάξουν και να μετατραπούν σε πηγή μεγάλης σοφίας και θεραπευτικής δύναμης. Ο «πληγωμένος θεραπευτής» συναισθάνεται τους άλλους που υποφέρουν, συνειδητά ή ασυνείδητα, και σπεύδει να τους αφυπνίσει και να επουλώσει τις πληγές τους, όπως έκανε ο Χείρων, ο σοφότερος των Κενταύρων.

Μέσα από την προσφορά βοήθειας συνεχίζει τη δική του αυτοβελτίωση. Ο Μαρασλής, μετά την κατάκτηση των δικών του αυτεπιγνώσεων, όπως αυτές μετουσιώνονται σε μυθιστορηματικό λόγο και προσεγγίζοντας με ρεαλισμό, αλλά ταυτόχρονα με συμπάθεια και κατανόηση τους αλύτρωτους γήινους ήρωές του – συνανθρώπους του, φανταστικούς ή πραγματικούς, τους αφήνει πάντα χώρο και τους προσκαλεί να κατοικήσουν στον υπερβατικό αμόλυντο γαλήνιο ουρανό. Η κάθαρση είναι εφικτή. Αρκεί οι πρωταγωνιστές είτε της μυθοπλασίας είτε της πραγματικότητας να το αποφασίσουν…

‘Ο κύκλος του Πάθους’

 

Η κριτική από τον βραβευμένο Συγγραφέα

Δημήτρη Τανούδη.

 

 

«Κατά το πρώτο μισό, ο αφηγηματικός κόσμος του βιβλίου ξετυλίγεται ανάμεσα από τα στεγανά τοιχώματα του πάθους και των παθών. Τόσο ο κεντρικός ήρωας, ο Άλεξ, όσο και οι άνθρωποι που τον περιβάλλουν, ξεστρατισμένοι σύζυγοι, νευρωτικοί επιχειρηματίες, εκδιδόμενα μοντέλα, χρήστες ναρκωτικών, θιασώτες ερωτικών απολαύσεων και παιχνιδιών της εξουσίας, όλοι όσοι περιστρέφονται σαν δορυφόροι γύρω από τον πρωταγωνιστή, αντανακλώντας κατά βάθος τον ίδιο τον ψυχισμό του, δεν είναι παρά άνθρωποι που παθιάζονται και συνάμα πάσχουν, άνθρωποι που πάσχουν επειδή υποκύπτουν στο ένα κυρίαρχο πάθος τους.

Το κάθε ξεχωριστό πάθος του κάθε ήρωα αποτυπώνεται έτσι με το πρόσημο της μονάδας, το πρόσημο της καθήλωσης στον αριθμό ένα, είτε ο αριθμός αυτός αντιπροσωπεύει τη θέση του απόλυτου εταιρικού βασιλιά που επιδιώκει να κατακτήσει ο Ντάνιελ καθώς συντελεί την οικονομική δολοφονία του αδερφού του, είτε στη μανία του εφοπλιστή Εμπειρίκου, ο οποίος αγοράζει έργα τέχνης χωρίς να τα κατανοεί, απλώς και μόνο για τη συμβολική αξία της αγοράς του ίδιου του πλούτου, είτε ακόμα στη νεαρή Λουίζ, ενός κοριτσιού που οραματίζεται την προσωπική ανάρρηση μέσα από τα κρεβάτια των ισχυρών.

Παρότι όμως το κάθε πάθος αντιστοιχεί σε έναν θρόνο, σε μία έξη, σε έναν ψυχοσωματικό ίμερο, τα πάθη, αντιθέτως, τα πάθη με τη χριστιανική σημασία της λέξης, αντιστοιχούν στην πολλαπλότητα: στις πολλαπλές συνέπειες εκείνου ακριβώς του κενού που έπεται κάθε εκπληρωμένου πάθους.

Το μοναδικό λοιπόν που γεννά το πάθος (στον ενικό αριθμό) δεν είναι παρά η ακόρεστη ανάγκη για επανάληψη του εαυτού του. Κι αυτό γιατί το μοναδικό που γεννούν οι συνέπειες των παθών (στον πληθυντικό αριθμό) δεν είναι παρά μια ψευδεπίγραφη κάθαρση, μια αγρανάπαυση υφασμένη από λυγμούς και στείρα μελαγχολία, ώσπου τουλάχιστον να εκκολαφθεί ο επόμενος σπόρος, ο νέος λωτός, η επόμενη ανασύνταξη της αδηφαγίας.

 

Παραθέτοντας εδώ από το βιβλίο: «Οι διεγερμένες, μέχρι πριν λίγο, αισθήσεις της, υποχώρησαν σταδιακά και ένιωσε μόνη, πολύ μόνη». Όλοι οι δευτερεύοντες ήρωες αυτού του βιβλίου (όλες, επομένως, οι αντανακλάσεις του κεντρικού ήρωα) διεγείρουν τις αισθήσεις τους, φτάνοντας στο σωματικό παροξυσμό, ενώ, μια στιγμή μετά, σταδιακά αλλά μοιραία, χάνονται στον πολλαπλό τεμαχισμό της λήθης, αυτής της λήθης που εκδηλώνεται όταν ο άνθρωπος σκορπίζει σε τόσα ασύνδετα μέρη ώστε καμιά λειτουργία της συνείδησης δεν μπορεί να τα ενώσει, ώστε το μόνο που μπορεί πλέον να τα ενώσει είναι το νέο πάθος, η ζωώδης διάσταση του πάθους, η ενόρμηση τελικά της καταστροφής, το ένστικτο του θανάτου.

Οι ήρωες ενοποιούνται, τρόπω τινά, από το πάθος τους, σκορπίζουν μέσα στη βραχύβια λύτρωση των παθών τους και εκ νέου συμπτύσσονται από την επόμενη αφύπνιση του ενστίκτου, αδιάκοπα αιχμάλωτοι σ’ έναν φαύλο κύκλο, τον κύκλο του πάθους».

 

«Όσο βαρυσήμαντο κι αν ακουστεί, τηρώντας βέβαια πάντα τις αναλογίες, θα έλεγε κανείς πως η ψυχική μεταστροφή του ήρωα, ακριβώς εκεί, πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, θυμίζει τις παλιές κλασικές αφηγήσεις – τον Κόμη Μόντε Κρίστο και τον Ρασκόλνικοβ, τις εξομολογήσεις ακόμα του Όσκαρ Ουάιλντ στο De Profundis αλλά και τη συγγραφή του Δον Κιχώτη από τον Θερβάντες μέσα στο κάτεργο της πολυετούς του φυλάκισης.

Ένας τέτοιος λογοτεχνικός συνειρμός θα μπορούσε όμως να ιδωθεί κι ως εντελώς φυσικός. Γιατί τα μεγέθη αυτών των λογοτεχνών είναι μεν απλησίαστα, αλλά ο Αναστάσης Μαρασλής δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να συναντιέται νοητικά μαζί τους από τη στιγμή που ενεργοποιεί τη μεταστροφή του ήρωα μέσα στο περιβάλλον της φυλακής, στις ύψιστες δηλαδή συνθήκες ανελευθερίας που έχει εφεύρει ο άνθρωπος.    Συναντιέται αναπόφευκτα μαζί τους, εφόσον γνωρίζει κάτι που οπωσδήποτε γνώριζαν τούτοι οι απαράμιλλοι συγγραφείς: πως κάθε φορά πουβρισκόμαστε σε κατάσταση εγκλεισμού και απομόνωσης, το μόνο που διατρέχει τις σκέψεις μας είναι οι τρόποι με τους οποίους θα συνδεθούμε με τον εαυτό μας. Πώς αλλιώς να υπάρξει κανείς όταν ουδείς οικείος μπορεί να βεβαιώσει την ύπαρξή του; Πρέπει λοιπόν, σ’ εκείνο τον κρίσιμο χρόνο όπου το ελιξίριο της ταυτότητας φαίνεται να αδειάζει, ν’ αναζητήσουμε έναν Άλλον. Και ο Άλλος αυτός, ο γεννημένος από εμάς, δεν είναι τελικά παρά μια αποκάλυψη του βαθύτερου Εγώ – εκείνου που μέχρι τότε διέφευγε της συνείδησής μας. Δεν είναι παρά η λησμονημένη εστία του ίδιου μας του εαυτού