blog

‘Ρομπέρτο Γκιζόν’ – γνωρίστε έναν απο τους χαρακτήρες του μυθιστορήματός μου.’

Αγαπητέ αναγνώστη,

Σου συστήνω έναν από τους χαρακτήρες του μυθιστορήματός μου ‘Ο κύκλος του πάθους’, τον Ρόμπερτ. Ο Ρόμπερτ είναι ένας άνδρας ο οποίος με τις παράνομες δραστηριότητές του επηρεάζει την ζωή του κεντρικού ήρωα μου. Ας τον αφήσω όμως να μιλήσει καλύτερα ο ίδιος για τον εαυτό του.

ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΓΚΙΖΟΝ

“Μεγάλωσα σε μια καλή οικογένεια, μεσοαστική με αρχές και συντηρητική, μέρος του καθεστώτος με πατέρα έμπορο και μητέρα οδοντίατρο. Η αδελφή μου είναι δικηγόρος. Από μικρός ήμουν επαναστατικό στοιχείο και ασυμβίβαστος σε αρκετά. Δεν ήθελα να γίνω σαν τους γονείς μου, να δουλεύω σαν σκυλί και να πληρώνω υποθήκες δανείων, να απολαμβάνω λιγότερο και να πασχίζω να μεγαλώσω τα παιδιά μου κάνοντας διαρκώς συμβιβασμούς. Σαν έφηβος ήμουν προκατειλημμένος και σήμερα είμαι πολέμιος αυτού του τρόπου ‘ζωής’.  Έτσι παρ’ ότι δέχτηκα πιέσεις από τον πατέρα μου να ακολουθήσω το επάγγελμα της μητέρας μου – οδοντίατρος – τα χρόνια σπουδών και το καθήκον του επαγγέλματος να κοιτάζω μέσα σε ξένα στόματα και να αναπνέω βρώμικα χνότα επειδή τα λεφτά ήταν καλά μου προκαλούσε αηδία. Η δε ενασχόλησή μου από την ηλικία των έξη χρόνων με τις πολεμικές τέχνες και συγκεκριμένα με το κικμπόξινγκ και το Ζίου Ζίτσου λίγο αργότερα, την υγιεινή διατροφή και την τρέλα μου για τα επικίνδυνα σπορ συνέτειναν στο να πάρω την απόφαση να πάω σε μια σχολή μαγειρικής στην Ρώμη της Ιταλίας. Εκεί γνώρισα κάτι ‘καλά παιδιά’ που με μύησαν στις απάτες με πιστωτικές κάρτες. Επειδή όμως ήθελα να έχω τον έλεγχο σε ότι έκανα και δεν εμπιστευόμουν τις συνήθειες των συνεργατών μου – έπιναν κοκαΐνη – αποφάσισα να ξεκόψω από αυτούς με το που τελείωσα την σχολή και επέστρεψα στην Μαδρίτη της Ισπανίας από όπου κατάγομαι. Εκεί με τα χρήματα που είχα βγάλει από τις απάτες με τις πιστωτικές κάρτες και μερικά χρήματα που μου δάνεισε ο πατέρας μου άνοιξα ένα tapas μπάρ προσφέροντας μικρά γαστρονομικά αριστουργήματα στους πελάτες. Για ένα διάστημα επτά μηνών ήμουν ας πούμε ήρεμος – μάλλον απορροφημένος με το μαγαζί – γρήγορα όμως βαρέθηκα και έβαλα έναν άλλο σεφ στην θέση μου και άρχισα να μπαίνω σε σπίτια κατά την διάρκεια της ημέρας όταν οι ένοικοι έφευγαν για τις δουλειές τους. Η καλή μου φυσική κατάσταση μου επέτρεπε να σκαρφαλώνω με την βοήθεια αυτοσχέδιων άγκιστρων αναρρίχησης και να μπουκάρω μέσα παραβιάζοντας με ευκολία κάθε κλειδαριά και να αφοπλίζω κάθε σύστημα συναγερμού με τα εργαλεία μου όπως τρυπάνια, κόφτες γυαλιών, ηλεκτροσυγκόλυση, σφυριά και κάμερες παρακολούθησης. Όλα μέσα σε ένα σακίδιο στην πλάτη που έριχνα και τα κλοπιμαία. Έκλεβα ρολόγια, κοσμήματα, χρήματα και ότι άλλο πολύτιμο έβρισκα μέσα στο σπίτι. Σε τρία χρόνια είχα συγκεντρώσει μια μικρή περιουσία και το μαγαζί πήγαινε καλά. Έτσι αποφάσισα να μετακομίσω στο Λονδίνο και να ανοίξω εκεί ένα ‘αδελφό’ τάπας μπαρ προσλαμβάνοντας έναν σεφ για να έχω κάλυψη και ελεύθερο χρόνο. Πούλησα τα κλοπιμαία και έφυγα. Στο Λονδίνο χόντρυνα το παιχνίδι και άρχισα να χτυπάω μονοκατοικίες στην ακριβή περιοχή του Knightsbridge της Belgravia κλέβοντας ακριβά τιμαλφή και πίνακες μεγάλης αξίας. Η αδρεναλίνη ήταν πάντοτε και είναι το ναρκωτικό μου. Δεν πίνω, δεν καπνίζω, τρώω υγιεινά και δεν έχω σταθερή σχέση με καμία. Γυμνάζομαι τρείς ώρες την ημέρα. Μέχρι σήμερα, δώδεκα χρόνια μετά τις απάτες με τις πιστωτικές κάρτες, στα τριάντα δύο μου χρόνια εξακολουθώ να ανεβαίνω σε διώροφα κτίρια με βιρτουόζικο τρόπο και να κλέβω πολύτιμους λίθους, ακριβά ρολόγια, κοσμήματα και τελευταία πίνακες μεγάλης αξίας από πλούσιες επαύλεις που είναι ασφαλισμένες, έχουν ελάχιστα προστατευτικά μέτρα και οι ιδιοκτήτες τους αποφεύγουν να τραβήξουν την προσοχή και τα δημοσιεύματα στον τύπο. Ντύνομαι με Αρμάνι και Ρομέο Τζίλι παρ’ότι μένω σε ένα σχετικά μικρό διαμέρισμα στο Bayswater κοντά στους ‘πελάτες μου’ για να μπορώ να παρακολουθώ τα σπίτια τους ευκολότερα.

Πριν τρείς μήνες μπούκαρα σε μια έπαυλη και έκανα μια μεγάλη μπάζα από τρείς πίνακες μεγάλης αξίας, χρυσαφικά, ρολόγια και χρήματα

Η δουλειά ήταν πανεύκολη. Τα κλοπιμαία τα φυλάω σε ένα κοντέηνερ, σε μια ενοικιαζόμενη αποθήκη.

Όμως θέλω να καταλάβετε πως δεν κλέβω για τα λεφτά. Αλλά για την συγκίνηση!”

Καλή διασκέδαση

Αναστάσης Μαρασλής

www.anastasismaraslis.com

aam@anastasismaraslis.com

Υ.Γ  Το χειρόγραφο ‘Ο κύκλος του πάθους’ από την 1η Οκτωβρίου ‘015 βρίσκεται στα χέρια μιας μικρής ομάδας αναγνωστών που διαβάζουν πρώτοι αυτά που γράφω και κάνουν τις παρατηρήσεις τους. Σε 15 ημέρες θα υποβληθεί σε εκδοτικό οίκο.

About the author

Relative Posts