blog

‘Το Α & Ω της δημιουργίας’

‘Το Α & Ω της δημιουργίας’   Οι άνθρωποι, έχουν πάψει εδώ και πολύ καιρό να φαντάζονται, να ονειρεύονται. Έχουν χάσει  την φλόγα της ψυχής τους, να παίζουν σαν παιδιά, ανέμελα… έχουν προσαρμοστεί, έχουν ομογενοποιηθεί. Προσαρμοσμένοι, και αποψυχωμένοι, βρίσκουν διαρκώς δικαιολογίες, και εφευρίσκουν δεκάδες λόγους, για να εξηγήσουν την αποτυχία τους, την αδράνειά τους, την απάθειά τους, και έτσι, πριν ακόμα καταπιαστούν με κάτι, αν ποτέ το αποφασίσουν, το κάνουν με μισή καρδιά και, σωστά μαντέψατε, απλά επιβεβαιώνουν τα σενάρια της αποτυχίας τους, που ήδη είχαν προγραμματίσει για τον εαυτό τους, οι ίδιοι. Μάλιστα, τις περισσότερες φορές, δεν μπαίνουν ούτε καν στον κόπο να προσπαθήσουν, ύστερα από δεκάδες αποτυχημένες προσπάθειες του παρελθόντος, έχουν πια εκπαιδευτεί να υποκύπτουν και να δέχονται ‘ότι τους δώσει η ζωή, ‘αν το θέλει ο Θεός’, ‘αν το θέλει η τύχη’, ‘αν θα φροντίσει η κυβέρνηση’ και άλλες διαμορφωμένες και αντιδημιουργικές πεποιθήσεις. Γι αυτό, πάντα, περιμένουν κάποιον άλλο να κάνει κάτι γι αυτούς – σαν μικρά παιδιά που περιμένουν από την μητέρα τους, τον πατέρα τους, να τους φροντίσει –  κάποιον ηγέτη, κάποιον αρχηγό, κάποιον κομματάρχη, η ποιμένα, σταβλάρχη, μεσσία ή σωτήρα, έναν από μηχανής θεό, εξωγήινο, ή τον Χριστό, τον Βούδα, τον Αλλάχ, τον Δία η τον πανόπτη Θεό, αρκεί αυτοί να μην πάρουν υπευθυνότητα για την κατάστασή τους και για την ζωή τους. Είναι βολικότερο, να τα ρίχνουν όλα σε κάποιον άλλο, από το να πάρουν υπεύθυνα τον έλεγχο της ζωής τους οι ίδιοι. Αυτή είναι η τάση των σωμάτων, της ύλης, και όχι του πνεύματος, που δεν υπόκειται στους φυσικούς νόμους. Όμως ο άνθρωπος στην καθαρή του κατάσταση δεν είναι ύλη. Είναι μια ψυχή σ’ ένα σώμα.   Η οραματισμός του μέλλοντος που θέλει κάποιος να ζήσει, της ιδανικής σκηνής, της ιδανικής κατάστασης αποτελεί το Α και το Ω της δημιουργικότητας. Μια διαδικασία πνευματικής φύσης που μόνο οι άνθρωποι διαθέτουν σαν έμφυτη ικανότητα. Εάν το οραματιστείς, μπορείς και να το φανταστείς, και να το βελτιώνεις καθημερινά, φορτίζοντας τον σκοπό σου η τον στόχο σου με την ενέργειά σου, την πίστη σου, και τις δράσεις σου (μικρές η μεγάλες, δεν έχει σημασία, αρκεί να κάνεις κάποιες ενέργειες, καθημερινά, προς την επίτευξη της επιθυμίας σου, του στόχου σου).   Με την φαντασία καταπολεμούνται όλα τα εμπόδια, οι απογοητεύσεις και ξεπερνά κάποιος τις περιοριστικές πεποιθήσεις που δουλεύουν σε υποσυνείδητο επίπεδο εναντίον του.   Όμως όπως έχει αποδειχτεί η δύναμη της φαντασίας είναι ισχυρότερη της λογικής.   Η φαντασία μας, αποτελεί το καύσιμο που κινεί την μηχανή (το σώμα, τις αισθήσεις, το θυμικό) και μας ωθεί μπροστά, ψηλά, σε απάτητα μονοπάτια, εκεί που η λογική θα έβρισκε λόγους για να σταματήσεις, να τα παρατήσεις.   Η καρδιά, η ψυχή, το πνεύμα, τρέφονται από τις ανυπόταχτες ιδέες, το άπειρο, το άχρονο και το απεριόριστο, αφού αυτό είναι η ουσία του πνεύματος, της ψυχής, της καρδιάς, του ανθρώπου.   Αλήθεια, ποιος έχει καθίσει να οραματιστεί πως θα ήθελε να είναι στα 90 του χρόνια; Ποιος θα ήθελε, να είναι; Τι θα ήθελε να κάνει; Τι θα ήθελε να έχει; ποιους θα ήθελε να έχει γύρω του στα γενέθλιά του; τι θα ήθελε να λένε γι αυτόν; Πως θα αισθανόταν για τον εαυτό του; θα ένιωθε περήφανος ή ντροπή; τι θα έλεγε στα παιδιά του και στα εγγόνια του;   Με αφετηρία το τέλος, μπορούμε να ζήσουμε την ζωή μας προς τα πίσω και, αποφασίζοντας και ενεργώντας ανάλογα, να φτάσουμε να ζήσουμε την στιγμή που ονειρευτήκαμε και δημιουργήσαμε εμείς οι ίδιοι σαν οι μοναδικοί πλάστες του κόσμου μας.   Αναστάσης Μαρασλής aam@anastasismaraslis.com www.anastasismaraslis.com www.facebook.com/Wolf.or.Sheep www.facebook.com/The.Silence.of.Men

About the author

Relative Posts