blog

Υπευθυνότητα και έλεγχος

Τα τελευταία γεγονότα στην χώρα μας και οι πιέσεις που δέχεται ο λαός μας απο τα μεγάλα Διεθνή κέντρα ελέγχου και εξουσίας για μειώσεις μισθών, συντάξεων, επαχθούς φορολόγησης μέσω ΦΠΑ και εισοδήματος, οι αυξήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ, εχουν δημιουργήσει μια τεράστια ανασφάλεια και σύγχυση σε όλους μας.

Η τηλεόραση και ο τύπος, κατευθύνονται, συνήθως, και στόχο έχουν να αποπροσανατολίζουν την σκέψη μας, την συνείδησή μας, εκμεταλευόμενοι την άγνοια μας και την αδιαφορία μας.

Οι κλυδωνισμοί που υφίσταται σήμερα η κοινωνία μας, η οικονομία μας, η οικογένειές μας και το μέλλον μας είναι αποτέλεσμα της δικής μας αδιαφορίας και ανευθυνότητας.

Η αξιοπρέπειά μας ξεπουλήθηκε μαζί με τις πατροπαράδοτες αξίες αιώνων στις τράπεζες που υπόσχονταν εύκολη ζωή μέσα απο τον υπερβολικό δανεισμό.

Η ‘παγίδα’ ήταν λαμπερή και δελεαστικά στημένη.

Ξεπουλώντας ομως τις αξίες του ενας λαός χάνει και τον αυτοσεβασμό του.

Το χρήμα που βγαίνει εύκολα, χωρίς ιδρώτα σπαταλιέται γρήγορα, όμως κανείς δεν δανείζει χωρίς κόστος και δεσμεύσεις –υποθήκες.

Ετσι γίναμε  ‘σκλάβοι΄ φυλακισμένοι σε ενα λαμπερό αλλά ανούσιο τίποτα το οποίο τώρα καλούμαστε να πληρώσουμε με διεθνή διασυρμό και εκπτώσεις στα κεκτημένα – μισθούς και συντάξεις.

Πως θα βγούμε τώρα απο αυτή την παγίδα?
Μόνο με την γνώση και την επικοινωνία. Η εσωστρέφεια θα μας οδηγήσει πιο κάτω στα όρια του θανάτου.

Κάποιος είναι τόσο ζωντανός οσο η ικανότητά του να επικοινωνεί.

Μέσα απο την επικοινωνία αποκτάς και μεταδίδεις πληροφορίες αντίστοιχα. Οι πληροφορίες και οι ιδέες που εχουν δοκιμαστεί και τεκμηριωθεί αποτελούν γνώση.

Γνωρίζοντας μόνο θα καταλάβουμε οσα γίνονται και οσα γίνονταν για εμας χωρίς εμας.

Με την υπευθυνότητα θα πάψουμε να ρίχνουμε τις ευθύνες αλλού επαναλαμβάνοντας τα ίδια λάθη και μένοντας στην μιζέρια και την μετριότητα.
Με την υπευθυνότητα θα επανακτήσουμε τον χαμένο μας αυτοσεβασμό.

Είμαστε φτιαγμένοι απο το υλικό εκείνο που η Ιστορία μας δείχνει οτι μπορούμε να κατακτήσουμε κορυφές και να βγούμε απο κάθε δυσκολη κατάσταση –αρκεί να ξέρουμε πως – νάχουμε την γνώση – και νάμαστε ενωμένοι –

Γιατι είμαστε λύκοι που απλά μας υπνώτισαν και μας εδωσαν την εντολή ‘είστε πρόβατα’ ωστε να μας οδηγήσουν στο μαντρί, να μας ελέγχουν και να μας εκμεταλεύονται για να ικανοποιήσουν την απληστία τους και τους διεστραμμένους τους σκοπούς.

Καμμία πολιτική ‘δεινότητα’ η διπλωματία της υποκρισίας και του προσωπικού συμφέροντος δεν εδωσε λύση στα σοβαρά προβλήματα του τόπου μας οπως η παιδεία, η υγεία, το ασφαλιστικό κ.α, κανένα πολιτικό κόμα η παράταξη μέχρι σήμερα.

Οπως κανένα οικονομικό σύστημα δεν μας ωφέλησε ουτε μας έλυσε τα προβλήματα στην εργασία, την οικογένεια, τις κοινωνικές αδικίες.

Αντιθέτως τόσο ατομικά οσο και ομαδικά ο άνθρωπος ακολουθεί μια ελικοειδή πτωτική πορεία χρόνο με τον χρόνο και βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στην εσωστρέφεια, την απάθεια και την εξατομίκευση.

Μια απάθεια που φτάνει σε τέτοιο βαθμό που δεν νοιάζεται αν σκοτώνουν, βιάζουν, ληστεύουν τον διπλανό του.

Βλέπει στην τηλεόραση να βομβαρδίζονται και να σκοτώνονται αθώα γυναικόπαιδα και δεν ανησυχεί αν αύριο βομβαρδίσουν με τον ίδιο τρόπο το δικό του σπίτι.

Είμαστε υπνωτισμένοι και δεχόμαστε τα πάντα αβίαστα με σκυμένο το κεφάλι, παθητικά.

Οι νέοι που κάποτε ονειρεύονταν βρίσκονται κι αυτοί ‘σε ομηρία’ ανίκανοι να επικοινωνήσουν και να αντιδράσουν βυθισμένοι στα Playstation, X-Box, Internet Café, στα ναρκωτικά και στο αλκοόλ!

Περιμένουμε απο τους άλλους να κάνουν κάτι για εμάς, αλλά μάταια.

Γεννιόμαστε σαν πλάσματα γεμάτα αγάπη και εμπιστοσύνη και μας εκπαιδεύουνε σε άβουλα εργαλεία παραγωγής και κατανάλωσης χωρίς αληθινές αξίες, χωρίς πραγματικές ελευθερίες.

Αυτό είματε? μια μάζα απο σάρκα και κόκκαλα με εναν μικρό κύκλο ζωής κι αυτόν γεμάτο απο μόχθο, καταπίεση, ιδιοτέλεια, ελλείψεις, στεναχώριες, απογοητεύσεις, αποτυχημένους στόχους, θυμό, μιζέρια και αδιαφορία?

Για πόσο πια θα είμαστε ανεύθυνοι να πάρουμε την ζωή μας και το μέλλον μας στα χέρια μας?

Πόσο θα παραιτούμαστε απο την ζωή και θα αφήνουμε ‘τις καταστάσεις’ και τους ‘άλλους’ να μας ελέγχουν?

Οσο δεν παίρνουμε τον έλεγχο της ζωής μας οι ίδιοι θα το κάνουν οι άλλοι για εμάς.

Υπάρχει ελπίδα όμως.

Η απελευθέρωση απο την άγνοια είναι εφικτή.

Η γνώση υπάρχει και βρίσκεται μπροστά σου αρκεί να θέλεις να την πάρεις.

Ισως αυτη να ήταν η Βασιλεία των Ουρανών – η γνώση.

Η αμάθεια, το μίσος, η αδιαφορία και η εκμετάλευση υπηρετούνται απο όλους μας και βρίσκονται με τον ενα η με τον άλλο τρόπο σε κάθε σπίτι η οργανισμό.

Είναι πλέον καιρός – η τώρα η ποτέ –ο κάθε ενας απο εμάς μέσα απο οποιοδήποτε πλαίσιο και αν κινείται, ανεξαρτήτως πολιτικών αντιλήψεων, θρησκείας, οικονομικής τάξης, ηλικίας η φύλου να μάθει πως μπορεί χρησιμοποιώντας την λογική του και με πίστη στον εαυτό του και στην καλή έμφυτη φύση του να αναλάβει με υπευθυνότητα για τον εαυτό του και τους συνανθρώπους του πρωτοβουλία και δράση.

Να ενώσουμε την φωνή μας και να δημιουργήσουμε μαζί μια πολιτισμική έκρηξη’ που θα μας απελευθερώσει απο τα σημερινά δεσμά μας, τις ιδιες αλυσίδες που μας δένουν όλους.

Γι’αυτό και χρειάζεται να αναλάβουμε υπευθυνότητα εκτος απο τον εαυτό μας και για τον διπλανό μας.

Γι’ αυτόν που ζει, εργάζεται και περπατάει δίπλα μας.

Εαν βγαίνεις απο το σπίτι σου και βλέπεις φτώχεια, μιζέρια, αρρώστεια, επιχειρήσεις να κλείνουν θεωρείς οτι δεν επηρεάζεσαι άμμεσα?

Μην ρωτάς για ποιόν χτυπά η καμπάνα. Για σένα χτυπά!

Οι παλιές ‘συμφωνίες’ που κάναμε δεν αποδείχτηκαν χρήσιμες η ωφέλιμες, ομως εμείς τις κάναμε, και είμαστε υπεύθυνοι να τις αλλάξουμε σταματώντας την πτώση μας στην καταστροφή.
Εχουμε τα εργαλεία και τον τρόπο να αλλάξουμε την κατάσταση αυτή και να την βελτιώσουμε συνειδητά και οχι τυχαία.

Αρχίζουμε αλλάζοντας τις θεωρήσεις της ζωής μας και επανακτώντας την εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, την αυτοπεποίθησή μας.

Έχουμε την τεχνογνωσία να ανακάμψουμε και να περάσουμε στην οικονομική ελευθερία, στην ελευθερία της σκέψης, στην ελευθερία των αποφάσεων για το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας.

Αξίζουμε την ελευθερία μόνο οταν αναλαμβάνουμε υπευθυνότητα.

Ένας ανεύθυνος, χωρίς όρια, χωρίς αξίες, ασυγκράτητος και ‘χύμα’ άνθρωπος είναι επικίνδυνος και δεν του αξίζει η ελευθερία.

Όταν μάθουμε να συγκρατούμε τον εαυτό μας, να βάζουμε όρια, να παίρνουμε θέσεις και να κρατάμε τις συμφωνίες που κάναμε με τον εαυτό μας κάποτε, τότε μονο θα μπορέσουμε να σταματήσουμε οτι δεν είναι καλό για εμας και τους συνανθρώπους μας.

Όταν παίρνουμε υπεύθυνα την απόφαση να κάνουμε αλλαγές και νεες συμφωνίες που να είναι ωφέλιμες για όλους και οχι μόνο για τα μικροσυμφέροντά μας.

Όταν πάρουμε τον έλεγχο της ζωής μας υπεύθυνα στα χέρια μας και οταν πάψουμε να τον παραχωρούμε εν λευκώ σε οσους επανειλημένα μας εξαπάτησαν και εκαναν κακή χρήση της εξουσίας που τους εμπιστευτήκαμε.

Όταν αρχίσουμε να τροφοδοτούμε με πίστη και δράση τα όνειρά μας, οταν αρχίσουμε να νιώθουμε πάλι ζωντανοί παίρνοντας πρωτοβουλίες και επικοινωνόντας ο ενας με τον άλλο, οπουδήποτε.

Αρχισε απο σήμερα, βγές εξω και επικοινώνησε, δημιούργησε φίλους, είμαστε ολοι μέρος αυτού που συμβαίνει και μας αφορά όλους, μην αδιαφορείς και μην εσωστρέφεσαι.
Παράτησε το τηλεκοντρόλ και διάβασε, συζήτησε με τους φίλους σου, με την γυναίκα σου, τα παιδιά σου, βρες που μπορείς να συμμετέχεις και πάρε θέση.

Πάρε υπευθυνότητα και τον έλεγχο.
Δεν είσαι μόνος!

About the author

Relative Posts